ไทยๆ ในโลกล้วนอนิจจัง พ.2 • ศิริพจน์ เหล่ามานะเจริญ

อันที่จริงแล้ว หนังสือเล่มนี้ก็ขาดตลาดมานานหลายปีแล้วนั่นแหละ ดังนั้น เมื่อมีกระแสตามรอยหนังสือที่อาจารย์ ชัชชาติอ่าน ก็จึงเป็นโอกาสอันดีที่ผมจะได้นำข้อเขียนชุดนี้มาพิมพ์ใหม่ เพราะถ้าจะว่ากันด้วยความผูกพันล้วนๆ แล้ว ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไม่พิมพ์ใหม่ ในเมื่อนี่เป็นหนังสือที่เกี่ยวข้องกับ ผู้ใหญ่ที่ผมเคารพรักสองคนคือ คุณสุจิตต์ กับอาจารย์ชัชชาติ อย่างที่ผมเล่ามาทั้้งหมดแล้วเลยนี่ครับ สำหรับการพิมพ์ครั้งใหม่นี้ นอกจากที่ผมจะได้ปรับปรุง ข้อมูลที่อยู่ในข้อเขียนทุกชิ้น ในหนังสือฉบับพิมพ์ครั้งแรกให้ ทันสมัย และถูกต้องยิ่งขึ้นแล้ว ก็ยังได้เพิ่มเติมเอาข้อเขียนที่ผมชอบใจจากคอลัมน์ ไทยๆ ในโลกล้วนอนิจจัง ของสำนักข่าว The MATTER ซึ่งเขียนขึ้นหลังจากการพิมพ์หนังสือเล่มนี้ ออกมาในครั้งแรกอีก 3 ชิ้น ได้แก่ พุทธแท้ เขาว่าใช้เงินทำบุญ แล้วไม่ได้บุญจริงหรือ, ผัดไทย ไม่ได้ประดิษฐ์ขึ้นสมัยจอมพล ป. เพราะสมัยนั้นเขารณรงค์ให้กินก๋วยเตี๋ยวเจ๊ก และ ลายสือไทเป็นอักษรชนิดเดียวในโลก ที่ประกาศตนว่าเป็นอักษรของชนชาติ ไหน มาพิมพ์รวมไว้ในโอกาสนี้ พร้อมกับที่ได้ถอดความเอาที่คุณสุจิตต์ได้ไปบรรยาย (เฉพาะในส่วนของการบรรยาย) ในงานเปิดตัวหนังสือฉบับพิมพ์ครั้งแรกมาไว้ในชื่อ ใดใดในโลกล้วนอนิจจัง โดยได้ปรับสำนวนให้มีความเป็นกันเองน้อยลง แต่พยายามคงอารมณ์และความรู้สึกในขณะนั้นไว้มากที่สุด